Bruschetta perfetta

Het probleem bij Nederlandse recepten voor Italiaanse gerechten is samen te vatten als ‘troppo’. Te veel. Te veel ingrediënten vooral.

Als je de gemiddelde Italiaan vertelt wat de gemiddelde Nederlander door zijn macaroni mengt dan zie je langzaam de gezichten betrekken….

‘Je bedoelt zeker dat ze de macaroni soms met tomaat, soms met ui, soms met prei, soms met champignons, soms met gehakt en soms met courgette eten, toch?’

‘Nee, ik bedoel dat ze dat er allemaal indoen.’

‘Alles in één saus per la pasta? En eh…macaroni??’

‘Ja…we hebben van die kleine, kromme buisjes en dat noemen we macaroni.’

Veganistische gevulde pastaZe begrijpen er niets van. De Italiaan gaat voor eenvoud, kwaliteit en traditie: la semplicità, la qualità e la tradizione. Over een goede, gevulde pasta (tegenwoordig zelfs ‘vegan’ verkrijgbaar, zie foto) hoeft dus alleen maar een beetje olijfolie waarin je wat salieblaadjes hebt gesudderd, een spaghetti aglio, olio e peperoncino (knoflook, olie en rode peper) is goed zoals het komt en voor een tagliatelle ai funghi porcini heb je alleen huisgemaakte pasta en héél goed eekhoorntjesbrood (funghi porcini) nodig.

En natuurlijk is een pasta met van alles en nog wat soms ook best lekker (en handig om restjes op te maken). Maar voor eenvoud, kwaliteit en traditie is ook wat te zeggen.

 

Eenvoud, kwaliteit en traditie

Vandaag dus een heel eenvoudig en traditioneel gerecht dat des te lekkerder is als je het met echte goede ingrediënten maakt. Die hoeven niet altijd duur te zijn, dat bewees in mijn proef bijvoorbeeld de baguette van de Lidl: top. Zeer geschikt! Maar…ik heb het ook eens gemaakt met een zuurdesemstokbrood van een biologische bakker en toen was het nòg lekkerder. En inderdaad, ik gebruik geen ciabatta, goed stokbrood is gewoon lekkerder. Smaak gaat boven traditie en Italianen kunnen op culinair gebied heel veel, maar het brood…mwah.

Voor de bruschetta gebruikte ik deze keer tomaten van Demeter en die waren fantastisch. Zoveel meer smaak en geur en minder water. De basilicum kwam uit eigen tuin, verser kon niet en de aroma was gelukkig lekker sterk. De knoflook hadden we nog over van onze vakantie uit Italië, dus dat zat ook snor. En nee…er hoeven echt niet meer ingrediënten in. Ook al zegt de Allerhande dat je het superleuk kan variëren met mozzarella, oregano, ui, rozemarijn, Parmazaanse kaas of spekjes…

Dit gerecht is eenvoud, kwaliteit en traditie en het is goed zoals het is: een geweldig voorgerecht of snackje bij een borrel. Het is ook niet nodig om nog diverse andere typen bruschetta te maken. Blijf puur, blijf bij één smaak en proef het echt.

Dan nu het recept, kan niet mislukken.

 

Recept Bruschetta Perfetta

bruschetta perfetta

Ingrediënten:

  • 6 biologische (bij voorkeur Demeter) tomaten
  • zout
  • 16 sneetjes goed stokbrood (dus 1 à 2 stokbroden), minder dan 1 cm dik gesneden
  • 4 teentjes knoflook
  • 4 takjes basilicum
  • 4 eetlepels olijfolie (extra vergine)

Snijd de tomaten in hele kleine stukjes. Doe dit ruim van te voren en zet vooral de tomaten niet in de koelkast, dan verliezen ze smaak. Tomaten zijn smaakvol als ze op kamertemperatuur zijn. Meng de tomatenstukjes met wat zout in een zeef en laat uitlekken.

Snijd het stokbrood in schuine sneetjes van minder dan 1 cm dik.

Snijd de basilicumblaadjes in reepjes.

Pel de teentjes knoflook en snijd ze doormidden.

Zet de gril van de oven aan. Verdeel de stukjes brood over het rooster en gril ze eerst aan de ene zijde. Haal ze uit de oven, keer de stukjes brood om en gril ze vervolgens aan de andere zijde. Beide zijden moeten lichtbruin zijn. Vermijd absoluut zwarte randjes, dat is vies en ongezond.

Haal de broodjes uit de oven en smeer ze vervolgens direct in met de knoflook. Gewoon met een stukje knoflook over het broodje wrijven. Wrijf alleen de bovenzijde in met knoflook.

Meng nu de tomaat met de basilicum en verdeel het over de stukjes brood. Proef even of er eventueel nog wat zout op moet.

Giet heel voorzichtig over ieder broodje een paar druppels olijfolie. Serveer direct, heerlijk met een glaasje frisse, koude witte wijn (bijvoorbeeld een Vermentino uit Sardinië).

Yummy!

P.s. mocht je je afvragen wat dat oranje goedje is in die glaasjes op de foto… We zijn net terug van vakantie en vonden het wel weer tijd voor een maandje zonder alcohol. In die glaasjes zit dus Crodino, een ‘guilty pleasure’ (want er zit veel suiker in) voor zo heel af en toe. En wil je meer weten over wat een maandje zonder alcohol allemaal wel niet met je lichaam kan doen? Klik dan hier.

RelatedPost

Share this....

Deel dit met je vrienden!